مضاربه در اصطلاح فقه اسلامی عقد قراردادی است که به موجب آن شخص مالک به شخص دیگر (عامل) سرمایه ای می‌سپارد تا با آن تجارت کند و هر دو در سود آن شریک باشند. مضاربه از عقود جایزه است و چند شرط دارد:
1- صیغه ایجاب و قبول.
2- وجود شرایط تکلیف همچون عقل، بلوغ و اختیار در هر یک از مالک و عامل.
3- تعیین سود مالک و عامل بر اساس توافق طرفین.
4- سرمایه در راه مشروع به کار رود.
5- سرمایه مورد مضاربه نقد و مقدار آن مشخص باشد.
6ـ «عامل» توانایی انجام کار را داشته باشد.

مضاربه تجارتی پاک و بابرکت است که در دین اسلام مورد تایید قرار گرفت.

می‌گویند که رسول خدا قبل از بعثت، طبق قانون مضاربه، با ثروت حضرت خدیجه به شام سفر فرمود.